1 - جمله « * ( إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ) * » كه طرز استدلال به آن بيان شد . 2 - شك نيست كه پيامبر فاطمه را دوست مىداشت و درباره او فرمود : « فاطمة بضعة منى يؤذينى ما يؤذيها » : « فاطمه پاره تن من است آنچه او را آزار دهد مرا آزار داده است » ! و با احاديث متواتر از رسول خدا ص ثابت شده كه او على و حسن و حسين را دوست مىداشت ، و هنگامى كه اين معنى ثابت شود محبت آنها بر تمام امت واجب است چون خداوند فرموده : وَاتَّبِعُوه لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ : « از او پيروى كنيد تا هدايت شويد » ( 1 ) و نيز فرموده : فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِه : « كسانى كه فرمان او را مخالفت مىكنند از عذاب الهى بترسند » ( 2 ) و نيز فرموده : قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّه فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّه : « بگو اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست دارد » ( 3 ) و نيز فرموده لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّه أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ : « براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نيكويى بود » ( 4 ) . 3 - دعاى براى « آل » افتخار بزرگى است و لذا اين دعا خاتمه تشهد در نماز قرار داده شده : اللهم صل على محمد و على آل محمد ، و ارحم محمدا و آل محمد ، و چنين تعظيم و احترامى در حق غير آل ديده نشده است ، بنا بر اين همه اين دلائل نشان مىدهد كه محبت آل محمد ص واجب است . سرانجام فخر رازى سخنان خود را در اين مساله با اشعار معروف شافعى پايان مىدهد : يا راكبا قف بالمحصب من منى و اهتف بساكن خيفها و الناهض سحرا اذا فاض الحجيج الى منى فيضا كما نظم الفرات الفائض

--> ( 1 ) اعراف - 158 . ( 2 ) نور - 63 . ( 3 ) آل عمران - 31 . ( 4 ) احزاب - 21 .